วันพฤหัสบดีที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2553

โปสการ์ด หัวข้อ "ไทยเดิม"



หอประชุมโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย ก่อสร้างขึ้นในสมัย รัชกาลที่6 รวมค่าก่อสร้างแล้วประมาณ 200,000 บาท สร้างจากไม้สักทั้งหลัง
ปัจจุบันประเมินค่าไม่ได้ 

ผลงานร่วมสมัย

ผลงานของ อาจารย์ ถวัลย์ ดรรชนี
ผมชื่นชอบงานของท่าน เพราะท่านได้นำความคิดทางด้านพุทธปรัชญา มาตีแพ่เป็นรูปภาพ โดยผลงานของท่าน ส่วนใหญ่จะออกแนว น่ากลัว น่าเกรงขาม ดุดัน รุนแรง ซึ่งงานของท่าน จะละเอียดชนิดที่ว่าไม่มีใครสามารถลอกเลียนแบบได้เลยทีเดียว

วันพุธที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2553

BDF




ชื่อผลงานว่า ECO-Dyeing
คือการทดลองย้อมหนังสีด้วยสีจากธรรมชาติ
เพื่อพัฒนาใหม่ให้กับบริษัทและยังขยายกลุ่มลูกค้าไปยัง sme
เป็นผลงานจาก มหาวิทยาลัยเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
โดยความคิดเห็นส่วนตัว ผมคิดว่ามันกำลังพัฒนาไปในทางที่ถูกต้อง เพราะเปรียบเสมือนการยกระดับให้กับเครื่องหนังบ้านเราซึ่งหาก designer ได้วัตถุดิบเหล่านี้มาทำงาน จะทำให้งานนั้นดูมีความเป็นเอกลักษณ์ของเรามากขึ้น อีกทั้งยังส่งออกขายต่างประเทศ ให้เขารู้จักว่าหนังย้อมของบ้านเรานั้นเป็นอย่างไร

ทำไมถึงต้องมี Designer หน๋อ



               ทำไมถึงต้องมีหมอ เพราะเอาใว้รักษาคน ทำไมถึงต้องมีตำรวจ เพราะต้องจับผู้ร้าย ทำไมถึงต้องมีคุณครู เพราะต้องสอนนักเรียน ทำไมถึงต้องมีนักออกแบบ?? คำถามนี้คงต้องการกระดาษเป็นปึกๆ ถึงจะตอบได้หมด

             ถ้าตอบกันแบบขวานผ่าซากว่าทำไมต้องมีนักออกแบบ ก็คงตอบว่ามีใว้ออกแบบ แต่มันมีมากกว่านั้นนะสิ สมมติเราอยู่ในสนามบิน เราอยากจะเข้าห้องน้ำ เราก็ต้องมองหาป้าย และป้ายนั้นก็ถูกออกแบบโดยนักออกแบบ สนามบิน ก็ออกแบบโดยนักออกแบบ ภายในสนามบิน ก็ออกแบบโดยนักออกแบบ ห้องน้ำ ก็ออกแบบโดยนักออก แบบ ไม่ว่าอะไรก็ตามต่างถูกออกแบบโดยนักออกแบบ แต่ถ้าให้ตอบอีกแบบ นักออกแบบคือกลุ่มที่ช่วยยกระดับจิต ใจให้กับผู้คน หรือบางทีก็สร้างความสุขให้กับผู้คน คุณเคยดูโฆษณาหรือป้ายบิลบอร์ดแล้วแอบยิ้มมั้ย? ว่าบางที มันช่างน่ารัก หรือตลกเสียเหลือเกิน สิ่งเหล่านี้ ก็ถูกคิดขึ้นมาจากมันสมองของนักออกแบบ เคยมีคนกล่าวใว้ว่า ประเทศใดที่ยังไม่มีการโจรกรรมภาพศิลป์ ประเทศนั้นเป็นประเทศที่ยัวไม่เจริญ ผมเห็นด้วยกับคำพูดนี้ เพราะ ประเทศไทยขณะนี้ ยังปล้นเซเว่นกันอยู่เลย ดูอย่างอิตาลี หรือออสเตเรีย เขายอมลงทุนขโมยภาพวาดของศิลปิน ดังๆมาใว้ที่บ้าน เพื่อที่จะได้เชยชมทุกครั้งที่จิบกาแฟยามเชา้ ซึ่งมันแสดงให้เห็นถึงระดับของจิตใจมนุษย์ สูง ต่ำ ไม่เท่ากัน

              นักออกแบบถือเป็นอีกอาชีพหนึ่งที่สำคัญมาก ถือเป็นสีสันของโลกใบนี้เลยก็ว่าได้ เพราะนักออกแบบ ยังคง ยื่นมือเข้าไปช่วยอาชีพอื่นๆอย่างไม่หยุดยั้ง ไม่ว่าคุณจะเป็นหมอ หรือนักธุรกิจเมื่อคุณเปิดบริษัทหรือคลีนิก คุณ ก็ต้องจ้างนักออกแบบมาช่วยคุณ คุณจะสร้างบ้านสักหลัง คุณก็ต้องปรึกษากับนักออกแบบ สิ่งเหล่านี้ยังคงเข้ามา ในชีวิตประจำวันของเราอย่างไม่รู้ตัว เราตื่นมาแปรงฟันตอนเช้า แปรงสีฟันนั้นก็ถูกออกแบบโดยนักออกแบบ เสื้อผ้า ที่เราสวมใส่ไปเรียนหรือทำงานก็ถูกออกแบบโดยนักออกแบบ เราขับรถไปทำงาน รถก็ถูกออกแบบโดยนักออกแบบ กระเป๋า ปากกา แก้วน้ำ ช้อนส้อม ทุกๆอย่างถูกออกแบบมาอย่างดี จนเราแยกไม่ออก ทีนี้เราคงจะรู้แล้ว ว่าทำไมต้องมีนักออกแบบ หากเราขาดอาชีพนี้ไป โลกคงกลายเป็นสีเทา ทุกสิ่งอย่างจะไม่ มีการเกิดขึ้น มนุษย์เราอาจวิวัฒนาการไปอีกรูปแบบหนึ่ง โลกเราอาจกลายเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อน เกิดสงครามอย่าง ไม่หยุดหย่อน มนุษย์อาจไม่รู้จักความดีงาม จะไม่มีปรัชญาใดๆเกิดขึ้นทั้งนีั้น และหากเราไม่มีนักออกแบบ มนุษย์ อาจสูญพันธุ์ไปแล้วก็ได้ ใครจะรู้